And The God Created The Woman

 و خداوند زن را آفرید 

God created Woman out of the left side of man

 خداوند زن را از پهلوی چپ مرد آفرید

not from his head to be above him

نه از سر او تا بر او مسلط گردد

not from his foot to be trampled by him

نه از پای او تا لگد كوب امیال او گردد

but from his side to be equal with him

 بلكه از پهلوی او تا برابر او باشد

and from under his arm to be supported by him

 و از زیر بازوی او تا در حمایت او باشد

and from nearest to his heart

 و از نزدیكترین نقطه به قلب او

to be loved by him.

 تا مورد عشق او باشد 

شاید زندگی آن جشنی نباشد که آرزویش را داشتی

اما

حال که به آن دعوت شده ای تا می توانی

زیبا برقص !

Do not follow where the part may lead

, Go instead ,

Whrer there is no path and leave a trial .

راه را راهبر خود قرار مده

بلكه راهی نا پیموده را آغاز كن و

از خود راهی بجای بگذار

در لحظه شادی، پروردگار را ستایش کن. حمد و سپاس مخصوص اوست و هیچ کس و هیچ چیز در مرتبه او شایسته ثنا نیست.
در لحظه سختی، فقط از خداوند کمک بخواه. او بهترین فریادرس است و همیشه با تو و در کنار توست.
در لحظه حیرانی و گمراهی، فقط خدا را جست و جو کن. او هدایت گر به سوی نعمت هاست. راه درست را از او بخواه چرا که تنها او از پیدا و نهان باخبر است.
در لحظه آرامش، معبود را مناجات کن. او تنها اجابت کننده دعاهاست. برای همه دعا کن به خصوص برای کسانی که در حقشان بدی کرده ای و همینطور برای کسانی که با تو مشکل دارند و در آخر، برای خواسته های خودت دعا کن، او همه را گوش می دهد.
در لحظه نا امیدی، امیدت به خدا باشد. او امید ناامیدان است و همیشه به یاد داشته باش که "این نیز بگذرد."
در لحظه تنهایی، پروردگار را صدا بزن. او هیچ وقت بنده اش را تنها نمی گذارد. همین الان می توانی ....

ادامه مطلب را در اینجا ببینید

نیما یوشیج ( علی اسفندیاری ) در 21 آبان 1276 هجری شمسی در دهکده ای به نام یوش ، واقع در مازنداران چشم به جهان گشود . خواندن و نوشتن را نزد آخوند ده فرا گرفت ولی دلخوشی چندانی از او نداشت چون شکنجه اش می داد و در کوچه باغها دنبال نیما می کرد.
پس از آن به تهران رفت و در مدرسه عالی سن لویی مشغول تحصیل شد .... در مدرسه از بچه ها کناره گیری می کرد و به گفته خود نیما با یکی از دوستانش مدام از مدرسه فرار می کرد و پس از مدتی با تشویق یکی از معلمهایش به نام نظام وفا به شعر گفتن مشغول گشت و در همان زمان با زبان فرانسه آشنایی یافت و به شعر گفتن به سبک خراسانی مشغول گشت.
در سال 1300 منظومه قصه رنگ پریده را سرود که در روزنامه میرزاده عشقی به چاپ رساند ... در همان زمان بود که مخالفت بسیاری از شاعران پیرو سبک قدیم را برانگیخت.... شاعرانی چون: مهدی حمیدی ، ملک الشعرای بهار و..... به مخالفت با وی پرداختند .
نیما سبک خاص خود را داشت وبه سبک شاعران قدیم شعر نمی سرود و در شعر او مصراعها کوتاه و بلند می شدند ، وی تحولی بنیادین در شعر فارسی ایجاد كرد .
نیما پس از مدتی به تدریس در مدرسه های مختلف از جمله مدرسه عالی صنعتی تهران و همکاری با روزنامه های چون: مجله موسیقی ، مجله کویر و...... پرداخت.
از معروف ترین شعرهای نیما می توان به شعرهای : افسانه ، آی آدمها، ناقوس ، مرغ آمین اشاره کرد.
نیما در 13 دی 1328 چشم از جهان فروبست...  

دكتر مهدی حمیدی شیرازی از شاعران نامور و پركار معاصر به سال 1293 در شیراز زاده شد . پس از طی تحصیلات ابتدایی و متوسطه در شیراز ، مراحل ادامه تحصیل تا مقطع دكترای زبان و ادبیات فارسی را در تهران گذرانید . شعر گفتن را از 1313 شروع كرد . دهه اول حیات شاعرانه حمیدی در عوالم عاطفی و رویاهای ایام جوانی گذشت ، بنابراین موضوع شعرش عموما" عشق و غزل بود و در سه مجموعه پرشور و عاطفی خود یعنی شكوفه ها ، پس از یكسال و اشك معشوق تمایل روشنی به سبك خراسانی نشان داده است . حمیدی پس از سال 1324 بتدریج گرایشی اساسی به مضامین اجتماعی ، وطنی و تاریخی پیدا كرد كه حاصل آن پختگی و استواری شعر و استقلال زبان بود . از دفترهای شعر این دوره از كار و شاعری حمیدی مجموعه های سالهای سیاه بیشتر حاوی اشعار وطنی ، سیاسی و انتقادی و طلسم شكسته شامل اشعار پرمغز است . او در شیوه های نو و زمزمه بهشت مراحل برتری از پختگی شعر خود را نشان می دهد . مهمترین كار او مجموعه سه جلدی دریای گوهر حاوی بهترین آثار نویسندگان ، مترجمان و شاعران معاصر است . دو كتاب دیگر او عروض حمیدی و فنون شعر و كالبدهای پولادین آن گویای آشنایی وی با مباحث فنی و ادبی است . از نوشته های منثور او مجموعه های سبكسری های قلم ، عشق در به در ( در سه جلد ) ، شاعر در آسمان و فرشتگان زمین به چاپ رسیده است . دكتر حمیدی سالها در دانشگاه تهران به تدریس زبان و ادبیات فارسی مشغول بود و سرانجام در سال 1365 در تهران وفات كرد و در حافظیه شیراز به خاك سپرده شد .